DeWolff “Orchards/Lupine”

Wat meteen opvalt na de eerste beluistering van het 2e volwaardige album van de driekoppige Geleense formatie DeWolff is dat de jongens geen enkele knieval voor de commercie hebben gedaan. Er is geen enkele poging ondernomen om hun leuke koppies om zo’n manier te promoten dat ze nog meer “girl-appeal” krijgen. Dit in tegenstelling tot zovele jonge witgeperoxideerde of zwartgeverfde coupes muzikaal onbenul die het Nederlandse muzieklandschap arm is.

DeWolff is namelijk maar met één ding bezig en dat is met muziek maken. En dan bedoelen muziek met een hoofdletter “M”. Degenen die bekend zijn met hun vorige werk zullen uitermate verrast worden door kant 1 (ja, we gaan hier uit van de lp versie). In feite is deze zijde van de plaat één grote, dreigende, maelstroom-achtige psychedelische trip die de nietsvermoedende luisteraar naar binnen zuigt en met huid en haar verslindt.

Deze meesterlijke kant bestaat uit een zestal nummers die gedragen worden door dubby, Ginger Baker-achtige drumpatronen die zorgvuldig versneden worden met falsetto zanglijnen en ruisende mellotron golven. Wat een aanwinst is dit instrument voor een band als DeWolff! En een betere toepassing van dit analoog apparaat heb ik niet meer gehoord sinds het album “Fast Stories From Kid Coma” uit 1995 van de band Truly. De beide hoogtepunten van het album zijn hier terug te vinden, namelijk het zwaar psychedelische pareltje “Diamonds” en het zeer inventief gezongen “Everything Everywhere”. Dit is een kant van DeWolff die we nog niet kenden en die vooral naar meer smaakt.

Kant 2 daarentegen is meer een verbetering van de sound die we al kennen van de band. Hier staan een aantal fikse rockers op zoals “Pick Your Bones Out Of The Water” en toekomstig publieksfavoriet “The Pistol”, een dik negen minuten durend gitaar-epos met jazzy middenstuk.

Alles op dit album is trouwens beter als hun vorig, ook absoluut niet misselijk, materiaal. Er wordt beter gespeeld, de nummers zijn beter, er is meer eenheid in sfeer en de zang-arrangementen zijn werkelijk zeer inventief en subliem.

Een speciale vermelding moeten we maken voor de uitstekende keuze van het artwork. Met name de lp versie met uitklaphoes is een echte eye-catcher die de sfeer van de muziek uitstekend vangt. Er is gekozen voor eenheid van muziek en artwork. Waarvoor hulde.

DeWolff heeft met deze plaat definitief hun eigen, en ik benadruk met name "eigen",  niche uitgehakt in de Rockmuziek van nu. De band wordt door veel poprecensenten tot in den treure vergeleken met hun voorbeelden Deep Purple, Jimi Hendrix, etc, etc. No more! Het zal niet lang meer duren voordat een nieuwe lichting rockbands besproken zal worden met DeWolff als invloed. En dat bedoelen we nu met oudere muziek op een verantwoorde manier naar het heden brengen. Meesterwerk!!!!!!!

Rino (Music Machine)